De afgelopen tijd een veelvoorkomend onderwerp in de media en binnen organisaties, digitale soevereiniteit, digitale autonomie en datasoevereiniteit.
Eerder richtte de discussie zich vooral op de vraag waar data fysiek wordt opgeslagen. Inmiddels is het speelveld echter breder en strategischer geworden. De centrale vraag is niet langer alleen waar data zich bevindt, maar vooral wie zeggenschap en controle heeft over het gebruik, de toegankelijkheid en de beschikbaarheid van die data én de bijbehorende applicaties. Daarmee raakt digitale soevereiniteit direct aan de mate waarin een organisatie regie houdt over haar digitale toekomst.
Dit vraag om gedegen sourcing en leveranciersmanagement. Niet alleen de keuze voor een leverancier is belangrijk, maar ook:
- Hoe afhankelijk zijn we van één platform of leverancier?
- Kunnen we overstappen als de situatie verandert?
- Hebben we voldoende grip op onze data, processen en technologie?
Door de snelle opkomst van AI neemt de relevantie van dit vraagstuk verder toe. Organisaties kijken steeds vaker verder dan kosten, functionaliteit en contractuele afspraken. Regie, compliance, soevereiniteit en autonomie worden daarmee minstens zo belangrijk en in sommige gevallen zelfs belangrijker, dan de traditionele afwegingscriteria.
Digitale soevereiniteit is allang geen technisch of compliancevraagstuk meer. Het is een strategisch bestuursvraagstuk. Hoe kijkt jouw organisatie hiernaar? Staat digitale soevereiniteit al op de agenda van bestuur en directie? Laten we er eens over sparren.